Kriz Anları

Kriz anlarında, zihnin otopilotu açılıp, ilkel beyne kaldıysa işimiz, önümüzde sadece 3 seçenek varmış zannederiz. Kaçar, savaşır ya da donup kalırız! Böyle durumlardaki seçeneksiz, kısıtlanmış ve çaresizlik hali beraberinde kaygı&öfke ve panik yaratır. Bu hislerden kurtulmak için de biran önce ve hızlıca karar verip, aksiyon alma eğilimde oluruz.
Kimbilir sonrasında pişman olduğumuz kaç kararı, böyle anlarda vermişizdir. Aklınıza böyle kararlarınız geliyor mu?
Kurumlarda da aynen böyle olur. Kriz anlarında, kollektif bir stres, panik ve kaygı yaşanır. İşin kötüsü iş yaşamının o “mış gibi” yapma halinin de etkisi ile bu doğal haller pek yansıtılmaz.
Biliyormuş & anlıyormuş & anlaşılmış & kontrol altındaymış gibi yapılır ama aslında kollektif otopilottadır kurumsal zihin. İşte o vakitler, toplantı üstüne toplantılar, acil eylem planları, proje çalışmaları yapılır ve aynı hızda nice hızlı , birbirinden komplike, karmaşık kararlar alınır, aksiyonlar “set edilir”.

Derim ki; Otopilotta bir zihinde iken, hiçbir şey etmeyin!
Çünkü, o halde bazen basit olanı da göremezsiniz
Sakin, dengeli ve iyi bir hafta olsun herkese